Druki szkolne
 
 
 Legitymacja nauczyciela
 
 
 Egzaminy
 
 Awans
 
 
 Projekty edukacyjne
 
 
 Matura
 
 Poczta
 
 
 Reklama
 
 
 Kontakt

Aktywność społeczna okiem młodzieży

Data publikacji: 2018-07-12

Rezultatem projektu pn. ”Młodzież Fundamentem Europy”, sfinansowanego ze środków programu Erasmus+, akcja 3 – Rozwój Polityki Młodzieżowej, realizowanego przez Gliwickie Centrum Organizacji Pozarządowych, którego celem  była poprawa polityki młodzieżowej, poprzez pobudzanie dialogu między młodymi ludźmi, a decydentami – ekspertami ds. młodzieży jest broszura pt. ”Młodzież Fundamentem Europy – rekomendacje w kontekście systemu edukacji oraz aktywności społecznej”.

Broszura jest efektem działań w ramach dwóch etapów projektu: konsultacji internetowych oraz pięciodniowej konferencji w Gliwicach, w ramach których młodzież w wieku 16-19 lat miała okazję przedstawić swoje doświadczenia i pomysły w kontekście edukacji i aktywności społecznej. Analiza zebranego materiału uświadomiła organizatorom, że młodzież idealnie odnajduje się w przestrzeni dyskusyjnej, w której może wyrażać wątpliwości względem pracy i struktury nauczania  w szkole oraz prezentować  pomysły i kierunki zmian. Poruszaną tematykę pogrupowano na cztery obszary, a jednym z kluczowych dla młodzieży była aktywność społeczna.

Zgodnie podkreślono, że szkoła jest zobowiązana  do organizacji naukowej, kulturalnej, społecznej oraz sportowej aktywności. Jest miejscem, gdzie każdy uczeń powinien znaleźć ofertę odpowiadającą swoim potrzebom  i zainteresowaniom. Zwrócono uwagę, iż aktywność społeczna  nie jest powiązana z procesem dydaktycznym w postaci realizacji podstawy programowej. Jakakolwiek dodatkowa działalność w szkole w żaden sposób nie przekłada się na wyniki uczniów. Wyjątkiem są oceny z zachowania, a to powoduje, że „aktywność społeczna” najzwyczajniej się nie opłaca.                                                                          

Szkoła nie uczy aktywności, która zdaniem uczniów,  ma duży wpływ na kształtowanie postaw  i wartości obywatelskich.  Nadmiar obowiązków wynikający z realizacji programu nauczania sprawia, że mimo chęci, brakuje czasu i sił na dodatkowe zaangażowanie. Nawet jeśli niektórym udaje się wygospodarować chwilę na wolontariat czy działalność w samorządzie szkolnym, to spora część nauczycieli nieprzychylnie podchodzi do ich  nieobecności na zajęciach. Aktywności społecznej i obywatelskiej uczniów musi sprzyjać przekonanie, ze jest możliwa i ceniona oraz poczucie, że ma sens i może być skuteczna.  Oczywiście są szkoły, w których dodatkowe zaangażowanie jest mile widziane, intensywnie działają szkolne kluby wolontariuszy, ale i tak ich członkowie ubolewają na brak w osobach nauczycieli silnych liderów, którzy będą ich wspierać i motywować.                                                                                                                     

Zdaniem młodzieży, o aktywności społecznej zdecydowanie dużo więcej należałoby  mówić na zajęciach z przedmiotu jakim jest wiedza o społeczeństwie. Powinni w nich uczestniczyć członkowie organizacji pozarządowych,  prezentować swoje działania, a tym samym  zachęcać do inicjowania akcji  społecznych, angażowania się w projekty organizacji pozarządowych.  Wolontariat natomiast nie może być obowiązkowy. Uczniom nie podoba się, że  są zmuszani do świadczenia pomocy. Niekoniecznie chodzi im o to, że pomagają, ale o to, że nie zawsze     w obszarach, w których czują się dobrze. Tak jak demokracja nie może funkcjonować bez uczestnictwa obywateli, tak szkoła nie może dobrze funkcjonować bez aktywności uczniów. Kompetencji społecznych czy obywatelskich nie da się nauczyć,  tylko gdy mówią o nich nauczyciele Aby je wykształcić, trzeba robić coś  samodzielnie, z klasą, w małych zespołach czy z uczniami innych klas. Przykładem takiego zaangażowania jest działalność samorządów szkolnych. Ich przedstawiciele przyznają, że postrzeganie grona wyłącznie aktywnych uczniów jako „samorządu” powoduje automatyczne rozgrzeszenie wszystkich pozostałych z braku aktywności. Jako samorząd, postrzegani są wyłącznie członkowie zarządów czy rad, w szkole - kilka lub kilkanaście osób.  Tymczasem samorząd szkolny to zbiór wszystkich uczniów, a owi aktywiści to jedynie reprezentacja wyłoniona ze wszystkich członków. Oprócz tego poziom aktywności uczniów w ramach samorządu szkolnego jest bardzo zróżnicowany, w zależności od placówki. W praktyce samorządy uczniowskie koncentrują się na organizacji imprez szkolnych, apeli czy dyskotek.  Rola większości samorządów sprowadza się do realizacji pomysłów nauczycieli, przez co nie rozwija  inicjatywności i kreatywności uczniów.  Poświęcają swój czas na działania mało atrakcyjne, które nie wynikają z ich oddolnej inicjatywy. Taki stan rzeczy pokazuje, że szkoła zamiast wzmacniać proaktywność, kształtuje raczej bierność i akceptację istniejącego stanu rzeczy.  Młodzieży ewidentnie brakuje szerszego spojrzenia na zaangażowanie społeczne. Wynika to głównie z tego, że ogranicza się go do działania  w samorządzie szkolnym,  klubie wolontariatu lub przy organizacji wewnętrznych uroczyści. Malo którzy uczniowie wiedzą, że istnieją inicjatywy pozaszkolne, o charakterze lokalnym, w których mogliby brać udział. Szkoła nie jest miejscem, które promuje i  zachęca do partycypacji w czymś co dzieje się poza nią np. poprzez  plakaty dotyczące wydarzeń kulturalnych w mieście.

Aby zapoznać się z pełną  treścią broszury  pn.: „Młodzież Fundamentem Europy- rekomendacje w kontekście systemu edukacji i aktywności społecznej” oraz przebiegiem realizowanych działań  zapraszamy na stronę projektu: mfe-gliwice.pl.



 
 Projekty edukacyjne




 
 Kontakt

W razie jakichkolwiek pytań zadzwoń 32 338 38 30 lub napisz oswiata@technika.gliwice.pl



Copyright © 2015 Technika